Dream Team
Jak zapewne każdy z nas doskonale wie, Dream Team to nic innego, jak tylko Reprezentacja Stanów Zjednoczonych w koszykówce mężczyzn. Została ona tak jednak przezwana w mediach. Z angielskiego Dream Team oznacza Drużyna Marzeń. Dokładnie od tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego drugiego roku Dream Team złożony jest z graczy NBA. Po raz pierwszy w takim składzie wystąpili oni na Igrzyskach Olimpijskich w Barcelonie. Zespół ten zdobył tam złoty medal nie przegrywając ani jednego meczu. Bardzo ważną informacją jest to, że do rywalizacji właśnie tak na tych igrzyskach olimpijskich po raz pierwszy MKOl dopuścił zawodowych koszykarzy amerykańskich występujących na co dzień w lidze NBA. Bowiem wcześniej Stany Zjednoczone Ameryki Północnej reprezentować mogli tylko i wyłącznie amatorzy pochodzący z drużyn uniwersyteckich. Właściwie można śmiało powiedzieć, że Dream Team to tylko i wyłącznie składy z tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego drugiego roku, tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego czwartego roku oraz z roku tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego szóstego. Bowiem pozostałe Dream Teamy stanowiły zwykłe reprezentację Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. Kadra na wcześniej już wspomniane Igrzyska Olimpijskie w Barcelonie w tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym drugim roku w zdecydowanej większości była złożona z graczy, którzy już uznawani byli i są nadal za najlepszych w historii koszykówki. Byli to między innymi Michael Jordan, Magic Johnson, czy też Larry Bird. Jednakże połowa ówczesnego składu nigdy nie zdobyła mistrzostwa ligi NBA. Do tej grupy zawodników zaliczani są chociażby Charles Barkley, Patrick Ewing, Christian Laettner, Karl Malone, Chris Mullin oraz John Stockton. Ciekawostką jest to, że w mediach skład na Igrzyska Olimpijskie w Pekinie z dwa tysiące ósmego roku skład USA określono mianem Redeem Team, czyli z angielskiego Drużyny Odkupienia. A wszystko dlatego, ze skład ten był obsadzony przede wszystkim zmobilizowanymi gwiazdorami ligi NBA pod dyrekcją Mike’a Krzyzewskiego. Krzyzewski na co dzień był wieloletnim oraz niewątpliwie niepospolicie skuteczny trenerem koszykówki mężczyzn na Uniwersytecie Duke’a. Owy Redeem Team miał przede wszystkim za zadanie odkupić honor Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej w postaci zdecydowanie wygranego złotego medalu, po wcześniejszych dość licznych porażkach. Nie ma bowiem wątpliwości co do tej kwestii, że po tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym szóstym roku Reprezentacja Stanów Zjednoczonych w koszykówce mężczyzn dość znacznie zawodziła swoich kibiców. Jest to o tyle bolesne, że przecież liga NBA jest uznawana za zdecydowanie najmocniejszą na świecie. Dlatego też wszelkiego rodzaju porażki były przykre i dla amerykanów w pewnym stopniu również nie do końca zrozumiałe. W każdym razie decyzja MKOl z tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego drugiego roku znacznie odmieniła reprezentację USA w koszykówce mężczyzn. Nie da się bowiem ukryć, że ciężko było nawiązać różnorzędną walkę z zawodowymi koszykarzami drużynie, która jest złożona tak naprawdę dopiero z uczniów. Co prawda nie jeden gracz uniwersytecki w USA jest znacznie silniejszy, od reprezentanta europejskiego kraju, jednakże z tymi najlepszymi jak Litwa, czy Hiszpania bardzo ciężko było walczyć.
Tagi: Dream Team, gra, Historia, kosz, koszykówka, piłka
Początki sportu zwanego koszykówką datuje się mniej więcej na końcówkę dziewiętnastego wieku. Jednakże z całą pewnością można powiedzieć, że warto przyjrzeć się zalążkom tej niezwykle popularnej dziś dyscypliny. Bowiem już w drugim wieku Majowie stworzyli grę bardzo przypominającą współczesny basketball. Gra Majów polegała w skrócie na celowaniu kamieniem w pionowo umieszczone obręcze. Co więcej, na początku dwudziestego wieku w Holandii powstał tak zwany korfball. Była to drużynowa gra polegająca na wrzucaniu piłki do zawieszonych na wysokości trzech i pół metra wiklinowych koszy, które były bez tablic. Jednakże początki koszykówki jako takiej sięgają dokładnie tysiąc osiemset dziewięćdziesiątego pierwszego roku. Bowiem to właśnie wtedy pochodzący z Kanady nauczyciel wychowania fizycznego, który nazywał się J. Naismith sformułował dokładnie trzynaście zasad gry. Gra ta wygrała konkurs zorganizowany przez Radę Pedagogiczną Springfield College (Stany Zjednoczone Ameryki Północnej) na grę przydatną lekkoatletom oraz rugbistom w zimowych przygotowaniach. Dodatkowo gra ta miała za zadanie utrzymywać sprawność fizyczną. W latach od tysiąc osiemset dziewięćdziesiąt pięć do tysiąc osiemset dziewięćdziesiąt siedem opracowano wręcz kluczowe, funkcjonujące z resztą aż do dziś przepisy. Warto podkreślić, iż ta zupełnie nowa gra, nazwana później basketball, wręcz bardzo szybko zdobyła popularność wśród amerykańskich studentów. Jednakże nie było to jedyne miejsce, które polubiło nowy sport. Koszykówka bowiem stała się również popularna w innych krajach. Już w tysiąc osiemset dziewięćdziesiątym trzecim roku odbyły się pierwsze mecze tej właśnie, zupełnie nowe dyscypliny sportu we Francji, Chinach, Indiach oraz Japonii. Natomiast swoją przygodę z igrzyskami olimpijskimi rozpoczęła już w tysiąc dziewięćset czwartym roku w mieście St. Louis, kiedy to wystąpiła jako tak zwana dyscyplina pokazowa. Jednakże faktyczny debiut tego sportu na igrzyskach olimpijskich nastąpił w tysiąc dziewięćset trzydziestym szóstym roku na igrzyskach olimpijskich w Berlinie. Wzięło tam udział dwadzieścia trzy męskie reprezentacje. Co dla nas istotne, Polska zajęła wtedy czwarte miejsce. Jednakże koszykówka kobieca dołączyła do programu igrzysk olimpijskich dopiero w Montrealu w tysiąc dziewięćset siedemdziesiątym szóstym roku. Wówczas w turnieju olimpijskim wzięło udział zaledwie sześć reprezentacji narodowych. W tysiąc dziewięćset trzydziestym drugim roku w Genewie powstała pierwsza Międzynarodowa Federacja Koszykówki (w skrócie FIBA). I to właśnie przede wszystkim ten krok umożliwił zorganizowanie pierwszych mistrzostw Europy mężczyzn. Odbyły się one w tym samym mieście w tysiąc dziewięćset trzydziestym piątym roku. Już trzy lata później, czyli w tysiąc dziewięćset trzydziestym ósmym roku zorganizowano w Rzymie pierwsze zawody tej właśnie rangi wśród kobiet. Wówczas Polki zdobyły brązowy medal. Na pierwsze mistrzostwa świata było czekać nieco ponad dziesięć lat (przede wszystkim z powodu wybuchu Drugiej Wojny Światowej.
Sport zwany koszykówką został zapoczątkowany jeszcze w dziewiętnastym wieku przez Amerykanina Jamesa Naismith’a w mieście Springfield w stanie Massachusetts w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej. Jak nie trudno jest się zatem domyślić międzynarodowa reprezentacja tego kraju dominowała w tym sporcie już od samego początku. Jednakże koszykówka męska zadebiutowała jako sport olimpijski dopiero na igrzyskach w Berlinie w tysiąc dziewięćset trzydziestym szóstym roku, gdzie reprezentacja Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej wręcz rutynowo wygrała złoty medal. Wygrała ten medal wynikiem pięciu zwycięstw i żadnej porażki w meczach rozegranych. Reprezentacja Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej zarobiła owy złoty medal od tysiąc dziewięćset trzydziestego szóstego roku aż do bardzo kontrowersyjnie dodanych trzech sekund meczu finałowego igrzysk olimpijskich w Monachium w tysiąc dziewięćset siedemdziesiątym drugim roku absolutnie bez żadnego przegranego meczu na turniejach olimpijskich. We wspomnianym przed chwilą Monachium, już w meczu finałowym z reprezentacją ZSRR, reprezentacja Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej pamiętnie prowadziła pięćdziesiąt do czterdziestu dziewięciu, aż do pierwotnego sygnału końca meczu. Po kontrowersyjnym dodaniu trzech sekund przez sędziego, który tym samym uwzględnił protest reprezentacji Związku Radzieckiego oraz dodatkowo jeszcze po ostatniej, jak się potem okazało nieudanej akcji zawodników z ZSRR, ponownie zabrzmiał sygnał oznaczający koniec meczu. Amerykanie zatem zaczęli, co zrozumiałe, cieszyć się z wygranej. Jednakże pan R. William Jones, ówczesny Sekretarz Generalny organizacji FIBA, interweniował osobiście. Co więcej, w absolutnie żaden nieuzasadniony przepisami sposób, wymógł na sędzim ponowną powtórkę oraz ustawienie zegara znów na trzy sekundy przed końcem. A wszystko to w celu rozegrania końcówki meczu finałowego po raz trzeci i jak się okazało ostatni. I to właśnie tym razem reprezentacja ZSRR wykonała wkład po podaniu przez dosłownie całą długość boiska. Po tej akcji mecz oficjalnie zakończył się wynikiem pięćdziesiąt do pięćdziesięciu jeden na korzyść Związku Radzieckiego, i co za tym idzie, srebrnym medalem dla reprezentacji Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. Protest, który miał na celu odwołanie się od tego właśnie wyniku został wysłuchany przez komisję apelacyjną. Jednakże podtrzymała ona wynik meczu po głosowaniu w stosunku trzy do dwóch. Kontrowersją w tym przypadku jest to, że w tym głosowaniu kraje socjalistyczne miały dokładnie trzy głosy i co więcej, oddały je solidarnie. Były to Kuba, Polska oraz Węgry. Po Igrzyskach Olimpijskich w Monachium, reprezentacja Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej wygrała dosłownie wszystkie turnieje olimpijskie, w których pozwolono jej uczestniczyć. Taki stan rzeczy miał miejsce aż do tysiąc dziewięćset osiemdziesiątego ósmego roku, kiedy to USA oraz szereg innych państw zbojkotowały igrzyska olimpijskie w Moskwie. Widać więc, że USA to światowa potęga Stanów Zjednoczonych już od początku jej istnienia.
Legendarny Maurice Podoloff urodził się dnia osiemnastego sierpnia tysiąc osiemset dziewięćdziesiątego roku, a zmarł dwudziestego czwartego listopada tysiąc dziewięćset osiemdziesiątego piątego roku. Jak więc widać, człowiek ten przeżył aż dziewięćdziesiąt pięć lat. Maurice Podoloff był amerykańskim prawnikiem oraz pełnomocnik ligi NBA (z języka angielskiego jest to skrót od National Basketball Association). Od tysiąc dziewięćset czterdziestego dziewiątego roku do tysiąc dziewięćset sześćdziesiątego trzeciego roku Maurice Podoloff był prezydentem Amerykańskiej Organizacji Koszykówki (Basketball Association of America, czyli w skrócie BAA). Natomiast od tysiąc dziewięćset czterdziestego szóstego do tysiąc dziewięćset czterdziestego dziewiątego roku Maurice Podoloff był również prezydentem Amerykańskiej Ligi Hokeja (American Hockey League, czyli w skrócieAHL). Od tysiąc dziewięćset czterdziestego roku aż do tysiąc dziewięćset pięćdziesiątego roku Maurice Podoloff był prezydentem Kanadyjsko-Amerykańskiej Ligi Hokeja (Canadian-American Hockey League, czyli w skrócie CAHL). Od roku tysiąc dziewięćset trzydzieści sześć do tysiąc dziewięćset czterdzieści pod kierownictwem Podoloffa w lidze NBA wprowadzono dwudziesto czterosekundowy zegar. Miała być to gwarancja sukcesu ligi w Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej. W tysiąc dziewięćset czterdziestym szóstym roku, czyli w roku gdy organizowała się liga BAA, to jej właściciele wybrali Maurice Podoloffa na prezydenta jedenasto drużynowej ligi. Już trzy lata później, czyli w sierpniu tysiąc dziewięćset czterdziestego dziewiątego roku człowiek ten przewodniczył połączeniu czteroletniej ligi BAA wraz z jedenastoletnią Narodową Ligą Koszykówki (National Basketball League, czyli skrót od NBL). W wyniku tego powstała liga NBA. W swoim pierwszym sezonie (tysiąc dziewięćset czterdzieści dziewięć/tysiąc dziewięćset pięćdziesiąt) liga ta składała się z dziesięciu drużyn wywodzących się z BAA oraz z siedmiu pochodzących z NBL. Jednakże już w kolejnym sezonie ilość drużyn ligi NBA została obniżona do jedenastu. Maurice Podoloff wraz ze swoim ojcem oraz dwoma braćmi zbudował w tysiąc dziewięćset dwudziestym szóstym roku zupełnie nową halę New Heaven Arena. I to właśnie przede wszystkim to wprowadziło go do Kanadyjsko-Amerykańskiej Ligi Hokeja. W tysiąc dziewięćset trzydziestym piątym roku Maurice Podoloff został mianowany skarbnikiem Ligi, a już rok później został wybrany jej prezydentem. Już dwa lata później, czyli w tysiąc dziewięćset czterdziestym roku Maurice Podoloff połączył Kanadyjsko-Amerykańską Ligę Hokeja wraz z Międzynarodową Ligą Hokeja (International Hockey League, czyli skrót od IHL), tworząc tym samym Międzynarodową Amerykańską Ligę Hokeja (International American Hockey League, czyli skrót od IAHL). Maurice Podoloff został również prezydentem IAHL. W roku tysiąc dziewięćset siedemdziesiątym trzecim człowiek ten został wybrany do Hali Sław Koszykówki (Basketball Hall of Fame). To właśnie jego imieniem nazwano statuetkę symbolizującą nagrodę MVP ligi NBA.