Denver Nuggets
Klub Denver Nuggets powstał dokładnie w tysiąc dziewięćset sześćdziesiątym siódmym roku pod nazwą. Występował wówczas w lidze ABA. Drużyna Denver Rocets ddnosiła tam pewne sukcesy. Chociażby w tysiąc dziewięćset siedemdziesiątym roku zdobyli mistrzostwo swojej dywizji. Nazwę klubu Denver Rockets zmieniono w tysiąc dziewięćset siedemdziesiątym czwartym roku. Zrobiono to przede wszystkim dlatego, że przymierzali się oni do dołączenia do ligi NBA. A tam już grał już klub o nazwie Rockets (mowa oczywiście o Huston Rockets). Już jako zespół Denver Nuggets drużyna rozegrała swój zdecydowanie najlepszy sezony w lidze ABA tysiąc dziewięćset siedemdziesiąt pięć/tysiąc dziewięćset siedemdziesiąt sześć. Ich trenerem był wówczas Larry Brown. To właśnie w tamtym sezonie Drużna Denver Nuggets jedyny raz w swojej historii występów w ABA grała w finałach ligi. To właśnie po tym sezonie liga ABA w ogóle zaprzestała działalności, a zespół Denver Nuggets, obok trzech innych klubów z rozwiązanej ligi ABA, dołączyli do ligi NBA. W nowym świecie zespół Denver Nuggets kontynuował dobrą passę. Wygrali bowiem aż dwa kolejne tytuły mistrza swojej dywizji. Niestety, absolutnie nie przełożyło się to na dobrą grę w fazie play-off. Lata osiemdziesiąte dwudziestego wieku to bardzo wysoka ofensywna strategia wprowadzona przez trenera Douga Moe. Była ona realizowana głównie przez takich zawodników jak Aleks English oraz Kiki Vandeweghe. Szczyt formy zespołu Denver Nuggets to tysąc dziewięćset osiemdziesiąty piąty roku. I to właśnie wtedy popularne “Bryłki” dotarły aż do finału swojej Konferencji. Jednakże tam ulegli będącym w wyśmienitej formie Los Angeles Lakers. Nowy trener zespołu, czyli Paul Westhead, niestety znacznie przyczynił się do osłabienia gry obronnej zespołu Denver Nuggets. Przez to na początku lat dziewięćdziesiątych drużyna ta osiągała zdecydowanie najgorsze wyniki w całej lidze. Jednakże drastyczna odmiana przyszła wraz z draftem tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątego drugiego roku. Denver Nuggets wybrali tam znakomitego centra Dikembe Mutombo. Co prawda bilans wyników zespołu Denver Nuggets nieco się poprawił, jednakże klub w dalszym ciągu nie mógł osiągnąć fazy pucharowej. Dopiero w tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym czwartym roku prowadzeni przez takich zawodników jak Mutombo, Mahmouda Abdul-Raufa oraz LaPhonso Ellisa, drużyna Denver Nuggets osiągnęła znacznie więcej zwycięstw niż porażek oraz zagrali w końcu w play-offach. Niespodzianką było to, że startując dopiero z ósmego miejsca, jako pierwsza drużyna w historii ligi NBA, pokonali ówczesnych zwycięzców swojej Konferencji, czyli Seattle SuperSonics. Natomiast w drugiej rundzie tych play-offów ulegli Utah Jazz po niezwykle wręcz zaciętej siedmio meczowej walce. Niestety, po tym dość udanym jak na nich sezonie, znów przyszły nieco chudsze lata, a dno drużyna Denver Nuggets osiągnęła w sezonie tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem/tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiąt osiem. Wygrali wówczas zaledwie jedenaście z osiemdziesięciu dwóch spotkań.
Początki klubu PGE Turów Zgorzelec sięgają już tysiąc dziewięćset czterdziestego ósmego roku. Wówczas to właśnie kierownictwo Kopalni w Bogatyni założyło klub o nazwie KS Górnik Turoszów. Jednakże wówczas była tylko jedna sekcja owego klubu- sekcja piłki nożnej. Już po trzech latach powstała dodatkowo sekcja tenisa. W tysiąc dziewięćset sześćdziesiątym pierwszym roku klub ten zmienił swoją nazwę na Klub Sportowy Turów. Natomiast dnia dziesiątego czerwca tysiąc dziewięćset sześćdziesiątego czwartego roku została założona została sekcja “Żeglarska, Motorowodna i Płetwonurków”. Jeszcze tym samym roku w klubie z Turowa powstała zupełnie nowa sekcja koszykówki mężczyzn. W tysiąc dziewięćset sześćdziesiątym piątym roku klub przeniósł swoją siedzibę do Zgorzelca. Te zdecydowanie największe talenty zgorzeleckiej koszykówki, czyli Mieczysława Młynarskiego oraz Jerzego Binkowskiego odkrył wręcz legendarny trener Turowa Jan Gruca. W roku tysiąc dziewięćset siedemdziesiątego ósmego roku klub PGE Turów Zgorzelec awansował już nawet do ekstraklasy. jednakże występował tutaj jedynie przez jeden sezon. W dość odległej przeszłości w Klubie Sportowym Turów Zgorzelec tuż obok sekcji koszykówki męskiej istniały jeszcze dwie inne. Były to sekcja bokserska oraz żeglarska. Co więcej, klub PGE Turów Zgorzelec odnosił sukcesy przede wszystkim w ramach sekcji koszykarskiej oraz bokserskiej. Jednakże niestety, ta ostatnia została zlikwidowana w latach dziewięćdziesiątych. Przed sezonem dwa tysiące trzy/dwa tysiące cztery pojawiła się możliwość wykupienia tak zwanej dzikiej karty, która uprawnia do występów w ekstraklasie koszykarzy. Jednakże nawet pomimo tego, ze klub dysponował odpowiednimi funduszami, nie zdecydował się na takie rozwiązanie. Argumentował to chęcią sportowego wywalczenia awansu do wyższej klasy rozgrywkowej. I co ciekawe, dokonał tego właśnie w dwa tysiące czwartym roku. Wywalczył bowiem mistrzostwo I ligi i tym samym PGE Turów Zgorzelec uzyskał awans do ekstraklasy. Bardzo ważną datą jest czternasty lipca dwa tysiące szóstego roku, kiedy to klub zmienił swoją osobowość prawną. Wówczas to bowiem Nadzwyczajne Walne Zebrania Członków KS Turów Zgorzelec dokonało wyłączenia sekcji koszykówki oraz utworzenia właśnie na jej bazie spółki akcyjnej. Natomiast ową sekcję koszykówki przejął klub KKS Turów Zgorzelec S.A. Natomiast wcześniej już wspomniana sekcja żeglarska pozostała przy macierzystym klubie, czyli krótko mówiąc przy stowarzyszeniu Klub Sportowy Turów w Zgorzelcu. Zarząd klubu PGE Turów Zgorzelec jest jednoosobowy. Jego prezesem Arkadiusz Krygier. Zastąpił on na tym stanowisku wieloletniego prezesa Zbigniewa Kamińskiego. Co więcej, przewodniczącym Rady Nadzorczej klubu PGE Turów Zgorzelec został właśnie przed chwilą wspomniany Zbigniew Kamiński. Jednakże w marcu dwa tysiące siódmego roku zrezygnował on z tej funkcji. Nastąpiło to po dwudziestu jeden latach pracy w klubie. W sezonie dwa tysiące sześć/dwa tysiące siedem klub PGE Turów Zgorzelec osiągnął wielki sukces. Udało im się bowiem zdobyć Wicemistrzostwo Polski.
Zespół Minnesota Timberwolves został założony w tysiąc dziewięćset osiemdziesiątym siódmym roku. Miało to miejsce dokładnie dwadzieścia siedem lat po odejściu z miasta do Los Angeles słynnej drużyny Lakers. Drużyna Minnesota Timberwolves zadebiutowała w lidze NBA w sezonie tysiąc dziewięćset osiemdziesiąt dziewięć/ tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiąt. Nazwa tej drużyny została wybrana w konkursie. Oznacza ona “Leśne wilki”. Z resztą nie ma w tym przypadku, bowiem ich populacja w stanie Minnesota jest zdecydowanie najwyższa na terenie całego USA. I nawet pomimo absolutnie rekordowej frekwencji na trybunach, zespół Minnesota Timberwolves osiągnął bardzo słabe wyniki. Ich najlepszy bilans, jaki osiągnęli w sezonie zasadniczym dwadzieścia dziewięć zwycięstw i pięćdziesiąt trzy porażki. Dużym minusem jest to, że tych słabych występów nie byli w stanie zmienić nawet pomimo tego, że mieli wysokie numery w drafcie. Na tej zasadzie przychodzili do klubu chociażby Christian Laettner oraz Isaiah Rider. Największym osiągnięciem tego ostatniego było wygranie w tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiątym czwartym roku konkursu wsadów. Jeszcze w tym samym roku zmienił się właściciel klubu Minnesota Timberwolves. Został nim biznesmen Glen Taylor. Pierwszym posunięciem nowego właściciela było zatrudnienie na stanowisku generalnego menedżera niegdyś wybitnego koszykarza Kevina McHale’a. Nowy menadżer od razu wykonał kilka wręcz bardzo dobrych posunięć. Można by tu wykazać chociażby, iż zaangażował on trenera Flipa Saundersa, wybrał w drafcie tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiąt pięć młodziutkiego Kevina Garnetta, czy też pozyskał z zespołu Golden State Warriors świetnego skrzydłowego Toma Gugliottę. Co więcej, w następnym roku doszedł do drużyny Minnesota Timberwolves jeszcze jeden absolutnie świetny zawodnik, wymieniony za wybranego w drafcie Raya Allena, Stephon Marbury. Ta zupełnie nowa, młoda drużyna wręcz bardzo dobrze się rozumiała. Efektem tego był wynik sezonu tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiąt pięć/tysiąc dziewięćset dziewięćdziesiąt sześć wynoszący czterdzieści zwycięstw i czterdzieści dwie porażki. Wówczas również miał miejsce pierwszy w historii występ w play-offach. Ponadto byliśmy świadkami debiutu Garnetta oraz Gugliotty w Meczu Gwiazd. Co więcej, s następnym sezonie było jeszcze lepiej. Tym razem zespół Minnesota Timberwolves zanotował czterdzieści pięć zwycięstw i trzydzieści siedem porażek oraz drugi awans do fazy pucharowej. Jednakże oba razy kończyły się na pierwszej rundzie fazy play-off. W kolejnym sezonie w drużynie Minnesota Timberwolves nie grał już Tom Gugliotta. Był on bowiem skonfliktowany z przyczyn finansowych ze Stephonem Marbury. Natomiast drużyna po raz kolejny skończyła sezon na pierwszej rundzie play-off. Po kolejnym sezonie również Marbury. Jednakże na jego miejsce przyszedł rozgrywający Terrell Brandon oraz z draftu dość solidnego gracz, Wally Szczerbiak. W tym sezonie zespół Minnesota Timberwolves osiągną rekordowy bilans pięćdziesięciu zwycięstw i trzydziestu dwóch porażek. Jednakże faza pucharowa znów zakończyła się na pierwszej rundzie.
Zespół Los Angeles Lakers powstał dość dawno, bo zaraz po zakończeniu Drugiej Wojny Światowej, czyli w tysiąc dziewięćset czterdziestym szóstym roku w Detroit pod nazwą Detroit Gems. Przez dokładnie jeden sezon drużyna ta występowała w lidze NBL. Jednakże nie był on udany, bowiem zespół osiągnął fatalny bilans czterech zwycięstw i czterdziestu porażek. Już w kolejnym roku, czyli w tysiąc dziewięćset czterdziestym siódmym klub został sprzedany. Natomiast jego nowi właściciele przenieśli go do Minneapolis. I tam właśnie Detorit Games otrzymał nową nazwę Lakers, czyli inaczej mówiąc Jeziorowcy. Nazwa ta pochodzi od nazwy stanu Minnesota, czyli potocznie “Krainy dziesięciu tysięcy jezior”. Wówczas, jako niestety najgorszy zespół w lidze, klub Los Angeles Lakers miał pierwsze miejsce w drafcie tysiąc dziewięćset czterdziestego siódmego roku i skorzystał z tego, wybierając całkiem przyzwoitego centra George’a Mikana. Bardzo ważną informacją jest to, że nowy nabytek Mikan oraz nowy trener John Kundla poprowadzili zespół Los Angeles Lakers do mistrzostwa już w pierwszym roku po przenosinach do nowego miasta. Oczywiście nie mówimy tutaj o mistrzostwach NBA, tylko NBL. Już w następnym sezonie drużyna Los Angeles Lakers przeniosła się do ligi BAA, gdzie także zdobyła tytuł mistrzowski. Natomiast już rok później liga przekształciła się w znaną nam dzisiaj NBA. Zatem mistrzostwo z tysiąc dziewięćset czterdziestego dziewiątego roku liczy się jako pierwsze w historii Lakers. Natomiast w nowej lidze zespół, z Mikanem, Vernem Mikkelsenem oraz Jimim Pollardem, zdobyła aż cztery kolejne tytuły. Miało to miejsce w latach tysiąc dziewięćset pięćdziesiąt oraz od tysiąc dziewięćset pięćdziesiąt dwa aż do tysiąc dziewięćset pięćdziesiąt cztery. Dnia dwudziestego drugiego listopada tysiąc dziewięćset pięćdziesiątego roku mecz Los Angeles Lakers z Fort Wayne Pistons zakończył się zdecydowane najniższym wynikiem w historii ligi. Los Angeles Lakers wygrało zaledwie dziewiętnaście do osiemnastu. Wprowadzenie nowe przepisy (między innymi dwudziesto czterosekundowy czas na rzut, czy też limit sześciu fauli oraz definitywne zakończenie kariery przez ich lidera, czyli Mikana dość znacznie ograniczyły dominację Lakers. W sezonie tysiąc dziewięćset pięćdziesiąt sześć/ tysiąc dziewięćset pięćdziesiąt siedem zespół Los Angeles Lakers zajął nawet ostatnie miejsce w lidze. Jednakże efektem tego było pierwsze miejsce w drafcie i znów bardzo trafny wybór. Do zespołu bowiem dołączył wówczas skrzydłowy Elgin Baylor. Ten zupełnie nowy zawodnik, wraz z resztą z Mikkelsenem dość znacznie ożywił zespół Los Angeles Lakers. Dowodem nie będzie to, że drużyna znów wystąpiła w finałach ligi NBA. Jednakże tam przegrała z, wchodzącymi na absolutnie mistrzowską ścieżkę zespołem Boston Celtics. Tym samym rozpoczęła się wieloletnia rywalizacja obu tych zespołów. W tysiąc dziewięćset sześćdziesiątym roku, aby uratować finanse, które zostały dość poważnie nadwątlone po odejściu Mikana, drużyna przeniosła się do Los Angeles. Wówczas także przybył kolejny wielki gracz, czyli obrońca Jerry West.